η καρδιά.

δε μάθαμε ποτέ τις νότες της μουσικής
και αυτό με στεναχωρεί όσο τίποτε άλλο
δε μπορούμε να παράγουμε τη μελωδία σε κανένα όργανο
και βολευόμαστε με το ένα και μοναδικό
το ζωτικό που έχει από φυσικού του το ρυθμό
και πάλλεται
να γεμίζει αίμα
να το ξανά πετά
να δημιουργείται ο κύκλος
ο κύκλος της ζωής
εκείνης που θέλαμε
και ονειρευόμασταν από μικρά
με τα μάτια κλειστά
τόσο σφιχτά που πονούσαμε
τόσο πολύ που δε θα γίνει ποτέ